پس آنگاه که «موسي» ديد" "... قوم چگونه افسار گسيخته‌اند
و چگونه به مساعدتِ «هارون» اينچنين گشته" "... و خود را نزدِ دشمنان بي‌آبرو نموده‌اند
: بر دروازه‌يِ اردوگاه ايستاد و با صدايِ بلند چنين فرمود" ".هر آنکه طرفِ خداوند است، نزدِ من آيد
،سپس تمامِ طايفه‌يِ «لاوي» گردِ وي جمع گشتند" ": و او به ايشان چنين گفت
: خداوند خدايِ بني‌اسرائيل مي‌فرمايد" "... هر کدام از شمايان، شمشير به کمر بنديد
،و از اينسويِ اردوگاه تا بدانسويش " "... از اين دروازه تا بدان يک برويد
".و برادر و دوست و همسايه‌يِ خويش بکُشيد"
«فرزندانِ «لاوي»، آنچه که «موسي" "،بديشان امر فرموده بود را اطاعت نمودند
و تا آن هنگام که روز به سر آمد در حدودِ 3 هزار تن" ".از قومِ بني‌اسرائيل کُشته گشته بودند
«« مـــوســـي و هـــــارون »» «بر اساسِ اُپرايي در 3 پرده، اثرِ «آرنولد شوئنبرگ .«پرده‌يِ اول : صحنه‌يِ اول. وحي بر «موسي
... تو اي پروردگارِ
... لايزال
... همه جا حاضر
... ناديدني
!و تجسم‌ناپذير
،کفش‌هايت را به‌درآور از پاي ... زيرا مکاني که ايستاده‌اي بر آن اينک
.زميني‌ست مقدس !و تو برگزيده شده‌اي به پيامبري
،اي خدايِ اجدادِ من ... «اي خدايِ «ابراهيم»، «اسحاق» و «يعقوب
که بيدار نموده‌اي ... افکارِ متعاليِ ايشان را در من
آه اي خداوندگارِ من، ملزم مدار اين بنده‌يِ خويش را .تا مبعوث گردد به پيامبريت
من پير هستم و فرسوده. از من درگذر تا در آرامش .همچنان مشغول باشم به چرانيدنِ گوسپندانم
،تو ديده‌اي رنج و مصيبتِ قومِ به بردگي کشانيده شده‌ات را ،و واقف گشته‌اي به حقيقت
،پس تو را جز اين : کاري ديگر نتوان کرد
!قومِ خويش از بردگي برهان
ليک مگر من کيستم که با فرمانروايي درافتم قدر قدرت و آنچنان نابينا به حقيقت؟
،توکلت به خداوندِ يکتا باشد، پيوند ياب با او !«و خويشتن آزاد ساز از «فرعونيان
اما چه چيز به فرماني که مرا ابلاغ نموده‌اي شهادت خواهد داد در نزدِ مردمان؟
!نامِ پروردگارِ احد و واحد
،بگو که رها خواهد نمود خداوندِ جاويد ايشان را !و ديگر هيچگاه مکُنند بندگيِ فانيان را
!هيچکس باور نخواهد نمود مرا
!در برابرِ آنان معجزه نما
،و چشمانِ ايشان .صحه خواهند گذارد بر معجزه‌ات
با معجزه‌يِ عصايت به سخنت گوش فرا خواهند داد .و تحسين خواهند نمود خِرَد و معرفتت را
با يدِ بيضايت ايمان خواهند آورد به قدرتت، و با معجزه‌يِ رودِ «نيل‌»ات .احساس خواهند کرد آنچه را که به ايشان امر مي‌نمايد خونِ‌شان
.اما مرا زباني‌ست الکن
،من انديشيدن مي‌توانم .ليک، نه سخن گفتن
همچون اين خاربوته‌يِ مشتعل ... که بود در تاريکي
... پيش از آنکه بر آن افتد نورِ حقيقت
،من به تو خواهم آموخت با ندايِ خويش .هر آن پيامي را که بايد بگويي
.به «هارون» نيز عطا خواهم نمود روشن‌بيني .و او خواهد گشت زبانِ تو
،پس از طريقِ وي، ندايت جاري خواهد گرديد !همچنانکه ندايِ من از طريقِ تو
.اکنون تبرک خواهم نمود قومت را !چنين است وعده‌يِ من به تو
،و امتِ تو در نزدِ ما .برگزيدگان خواهند بود، پيش از ديگران
و زين پس، آنانند .امتِ خداوندِ احد و واحد
باشد که بدينگونه بشناسند خداي را .و تنها بستايند او را
... و نيز تحمل نمايند تماميِ رنج‌هايي را
که محتملاً بدان دچار خواهند گشت .در طيِ هزاران سال
... و چنين است وعده‌يِ من به تو
... که شما را هدايت خواهم نمود به پيش
،تا آنجا که در پيوند با خداوندِ يکتا و لايزال .به الگويي تبديل گرديد از برايِ تماميِ ملت‌ها
!و اينک برو
... «در بيابان رويارو خواهي شد با «هارون
و به زودي خواهي ديد او را که ... نزديک مي‌گردد به تو، پس سلامش ده
و وي را مطلع گردان .از اين همه
!و دعويِ نبوت ده
صحنه‌يِ دوم. «موسي» در بيابان .با «هارون» مواجه مي‌شود
... اي فرزندِ پدرِ من - ... اي فرزندِ پدرِ من و اي برادرِ روحانيِ من -
آيا فرستاده شده‌اي توسطِ قادرِ مطلق؟ - ،که خداوندِ يکتا سخن خواهد گفت از طريقِ تو ... - ... اکنون نيوشا شو حرفِ من و او را
.و بازگوي آنچه را که دانسته‌اي
،اي برادرِ من
آيا قادرِ مطلق، تبديل گردانيده است ... مرا به محملِ تو
تا از اين طريق بر برادرانِ‌مان بباراني سخنانِ فيض‌بخشِ خداوندگارِ جاويد را؟
فيضِ پروردگار تنها از طريقِ پذيرش .عطا مي‌گردد و نيز تعلق به او
آه، خوشا آنان که متعلقند تنها !به پروردگاري يگانه و يکتا
... برايِ ديگر آدميان، حياتِ خداي
.همان وجودي که در برابرِ قدرتِ مطلقش، هيچکس را نيست يارايِ چيرگي - .تنها در ساحتِ خيال است، ليک قادرِ مطلق هستي دارد خارج از خيالِ آدمي ... -
!آه، اي بلندپروازانه‌ترين خيال
چه خوش است که تو به شکل درآورده‌اي او را! وگرنه کدامين خيال به تصوير درآوردنِ خداوندِ تخيل‌ناپذير را ياراست؟
... بي‌شک عشق را نيز توانِ
.شکل‌بخشيدن به خيال نيست ... - .آدميان بواسطه‌يِ شناختِ خداوندِ نامکشوف منشعب مي‌گردند از هم -
!خوشا آنان که خدايشان را تکريم مي‌کُنند اينچنين - .و بدينگونه انديشه مي‌ورزند بر عظمتِ خداوندِ تصورناشدني -
از برايِ هزاران بار مومنانه عشق‌ورزيدن ... به پروردگارِ اعظم تا ابدالآباد
... آن مردمانند برگزيدگانِ خدايِ احد و واحد
،فراتر از ديگر مردمانِ خاکي .بواسطه‌يِ وجودِ بس باايمانشان
،آه، وجودي که ناديدني‌ست !وجودي که تخيل‌ناپذيرست
،پس آنگاه شما اي برگزيدگانِ خدايِ احد و واحد ... چگونه جرأت داريد بپرستيد
آنچه را که بيرون است حتي از دايره‌يِ ادراک؟
!چگــــونه جـــــرأت دارنــــــد؟ ،او بيرون است از دايره‌يِ ادراک، چرا که ناديدني‌ست
،چرا که لايتناهي‌ست، چرا که جاويد است !چرا که همواره‌حاضر است، چرا که قدر قدرت است
!و اوست خداوندگارِ قادرِ مطلق
تو اي خداوندِ نامکشوف، مجازات مي‌نمايي فرزندان .و فرزندانِ فرزندان را از بابتِ گناه پدران
مجازات؟! آيا ما قادريم پِي ببريم به کُنه آنچه - که تو اينچنين به پرسش مي‌گيري برآيندش را؟ ... آه، اي خداوندِ عادل -
تو پاداش مي‌دهي صرفاً آناني را ... که وفادارند
!به اجرايِ فرمان‌هايت ... - .آه، اي خداوندِ عادل، تويي راهبرِ هر آنچه که بايد در رسد -
!آه که چقدر تو نيکويي ... - ... پس آيا پاداشِ او به چه کس بايد تعلق گيرد؟ به آنکه مي‌خواهد -
يا آنکه نمي‌تواند بخواهد هيچ چيز مگر اين را؟ ... - ... تو دادخواستِ مسکينان را نيوشايي -
!ليک پيشکش‌هايِ نيکوکاران را پذيرايي ... - پس آيا قادرِ مطلق مي‌بايست خريدار گردد پيشکش‌هايِ - مفلوکيني را، که او خود مسکين نموده است آنان را؟
.انديشه‌ات را بپالاي
و بِرَهان آن را .از آنچه بي‌ارزش است
،و نيک و صالحش بدار
که پيشکش‌هايِ آدميان را .جز اين نيست پاداشي
تنها همين خداوندِ قادرِ مطلق است ... که مي‌تواند برگزيند
مردماني اينچنين ضعيف ... و اينچنين زيرِ پا لگدکوب‌شده را
تا برايِ ايشان به نمايش بگذارد ،تماميِ قدرتش و تماميِ معجزاتِ عظيمش را
،و آنان را بياموزد که چگونه تکريم کُنند او را !و تنها به او داشته باشند باور و ايمان
!آه، اي قادرِ مطلق
قانونِ انديشه، ممانعت مي‌کُند از .نيرويِ مقاومت‌ناپذيرِ وسوسه‌ها
،خداوندِ اين قوم باش .«و بِرَهان ايشان را از بندگيِ ناسزاوارانه‌يِ «فرعون
«صحنه‌يِ سوم. «موسي» و «هارون .پيامِ خدا را نزدِ قوم مي‌آورند
،من او را ديدمش که چنان بود بسانِ شعله‌اي سوزان !مي‌جهيد و نامِ خداي را برمي‌آورد فريادزنان
،خويش افکند بر زانوانش .و در ماسه پنهان نمود سيمايش
،سپس سر گذاشت نالان .به دلِ کوه و بيابان
،از کنارِ خانه‌ام گذر کرد همچون ابري پرّان .آري اينچنين بود او روشن و تابان
،بيشتر شناور بود تا گام‌زنان .براستي که بندرت بر زمين مي‌رفت تماس‌کُنان
و به سرعت گذشت از برابرم .چونان که نديدش ديدگانم
صدايش زدم، ليک نه شد متوجهم .و نه درنگ نمود مقابلم
،و سپس شنيدم که خدايي او را داده است فرمان .که با برادرش «موسي» ديدار کُند در بيابان
مـــوســـي»؟» همو که به قتل رسانيد گزمه را؟
!«موسي»! همو که شد گريزان! و سپس ما را دچار ساخت به خشمِ «فرعونيان» و اينک در حالِ بازگشت است! آيا او را قصدِ شورش در سر است؟
پس آيا اکنون ملزم هستيم که خدمت کُنيم خدايي ديگر؟ - !موسي»! خدايي ديگر، و پيشکش‌هايي ديگر» -
!تا او باشد ما را حامي
ليک خدايانِ کهن نيز !هستند ما را حامي
،و اگر يکي از آنان دعايِ‌مان را ننمايد استجابت .مي‌توانيم به خدايانِ ديگر رو آوريم سهل و راحت
،ليک نمي‌توان امري غيرِ قابلِ امکان !درخواست نمود از هيچکدام از خدايان
!هماره آن ديگر خدايان، ياري رسانيده‌اند بر ظالمان - !شايد اين خدايِ جديدتر، باشد از «فرعون» قوي‌تر؟ - !يا شايد باشد از کهن‌خدايانمان قوي‌تر؟ - شايد اين نوين خدا، آيد به ياريِ ما؟ -
،من گمان دارم که او خدايي باشد دوست‌داشتني، خوش‌قيافه و جوان - !و چهره‌يِ باشکوهش هست همچون «هارون» درخشان !شايد اين خدايِ جديدتر، باشد از «فرعون» قوي‌تر؟ -
اگر بايد او را بواسطه‌يِ «موسي» کُنيم داوري، پس پيشکش نمودنِ خون !هست الزامي! اين نوين‌خداي نيز حتي، نخواهد آمد به ياريِ ما
!اين نوين‌خداي نيز حتي، نخواهد آمد به ياريِ ما !پيشکش نمودنِ خون ببايد! پيشکش نمودنِ خون ببايد
،بس کُنيد کفرگويي را! هستند خداياني که مجازات مي‌کُنند صرفاً .و خداياني نيز که لطف مي‌ورزند صرفاً
... آنان را اغلب خشنود ساختن ببايد - !پيشکش نمودنِ خون ببايد -
!ليک ديگر خدايان را مي‌توان مجذوب شدن تا ابدالآباد - !پيشکش نمودنِ خون ببايد -
!او مرا مي‌سازد بس شادمان! و قلبم را از شادي مي‌سازد پُر و پيمان - !آه، اي متعال‌خداوندا، که هست جايگاهت در عرشِ اعلي - !بلند مرتبه‌تر از اکنون خدايانِ ما ... اگر او دهد ما را ياري، اگر کند ما را از افرادِ «فرعون» نگاهداري -
!چنين خدايي را پرستيدن ببايد - !شکوه و جلالش را بر ما آشکار کردن ببايد - !خداوندگارِ ما و خداوندگارِ بني‌اسرائيلش ببايد -
!ما خدمت خواهيم نمود عشقِ عظيمت را - !از بُت‌هايِ دروغين و ناتوان رهايي ده ما را - !بندگيت خواهيم کرد و تقديمت خواهيم نمود پيشکشي‌هايمان را -
!اي خداوندِ رحمان و رحيم - !اعتنا مکُنيد به اين کذابين - !ما را حفظ نما در قرب خود، اي رب‌العالمين -
!اعتنا مکُنيد به اين کذابين - !رهايي ده ما را، اي رب‌العالمين -
!ما را دوست نمي‌دارند هيچکدام از خدايان - !ليک بر ما محبت دارد اين خدايِ جديد و جاودان -
،کيست اين خدايي که هست قوي‌تر و جاودان !بسي بيش از «فرعون»-خدايان؟
!بياييد تا پيشکش تقديمش نماييم !بگذاريد ما را راحت، که مفلوکانيم !بياييد تا او را ستايش نماييم
!اينک به کار و بارِ خود دهيم ادامه
!مبادا که سخت‌تر شود روزگار و زمانه
!او رهايي خواهد داد ما را
!«بنگريد آنسو را که مي‌آيند «هارون» و «موسي !«و با عصايش در دست، چه پُرصلابت پيش مي‌آيد «موسي !چه انديشناک و آهسته برمي‌دارد گام‌ها
آيا ايستاده و در انتظارست چيزي را؟ !يا آنکه به پيش مي‌آيد حالا؟
!موسي» منتظر است» !خير، آهسته پيش مي‌آيد !موسي» منتظر است» !او آهسته پيش مي‌آيد !موسي» منتظر است» !خير، آهسته پيش مي‌آيد
!چه پُرصلابت است سرِ سپيدش، و چه نيرومند است بازويش !بنگريد به سرِ سپيد و پُرصلابتش
،هارون» نيز که ديگر نيست جوان» .کمي عقب‌تر از او گام برمي‌دارد سبکبالان
!و با اينحال نزديک به اوست خرامان !خير، هموست که جلوتر گام برمي‌دارد شتابان آيا اکنون «هارون» در کنارِ «موسي» است گام‌زنان؟ !خير، عقب‌تر از او گام برمي‌دارد سبکبالان پس آيا جلوتر است يا عقب‌ترش گام‌زنان؟
،آنان در حالِ پيش آمدنند !ليک شانه‌به‌شانه نمي‌آيند
،اکنون نزديک‌ترند، اکنون دورترند، اکنون جلوترند !اکنون عقب‌ترند، و حال بکُلي محو گشته‌اند
!ببينيد «موسي» را! ببينيد «هارون» را !که اينک رسيده‌اند از راه
آيا اخبارِ خوش آورده‌ايد؟ آيا کلامِ خداوندگارِ جديد را آورده‌ايد؟
آيا آمده‌ايد هدايت کُنيد ما را؟ تا يک بارِ ديگر اميدوار سازيد ما را؟
،ما بسي مشتاقيم تا به اين خداوندِ جاودان !تقديم داريم طلا و متاع و جان
،بيايد بگيرد آنها را بدونِ چون و چرا !که عشقِ ما خود ملزمِ‌مان مي‌دارد پيشکش کُنيم به وي آنها را
،نه فقط بخاطرِ جلبِ رحمتِ آن بلند آفتاب !بلکه چون تقديم کردنش خود لذتي‌ست، و بالاترين ثواب
... اوست خداوندِ يکتا، لايتناهي، مقتدر
.همه جا حاضر، ناديدني، تصورناشدني .و او برگزيده است شما را، پيش از تماميِ ديگر قوم‌ها
،او از شما نمي‌خواهد هيچ پيشکشي، او از شما نمي‌خواهد هيچ نصيبي ... چرا که کافيست بگويد : کُن، فيکون! او تنها مي‌خواهد ببخشايد به شما
.مرحمتِ بي‌پايانِ قدسي‌اش را
،پس به زانو درآييد !و او را پرستش نماييد
پرستش نماييم او را؟ !ليک آخر چه کسي را؟
پس کجاست آخر او؟ !ما که هيچ نمي‌بينيم او؟
آيا چهره‌اش هست خشمگين يا مهربان؟ !آيا ما بايد عاشقش باشيم يا از او هراسان؟
بگوييد کجاست او؟ !جايش به ما بنماييد شما هر دو
تا به زانو درآييم !با کمالِ ميل
،تا تقديمش داريم احشام، طلا، گندم و شراب !با کمالِ ميل
،ما همگي شادمان خواهيم رفت بسويش !اگر او مي‌داند ما را قومش
،اگر اوست خدايِ ما !و اگر اوست نگاهبانِ ما
ليک پس کجاست آخر او؟ !جايش به ما بنماييد شما هر دو
،بربنديد چشم‌هايتان را
،بگيريد گوش‌هايتان را
چرا که تنها از اين طريق است !که خواهيد ديد و خواهيد شنيد او را
هيچ بشرِ جانداري، جز اين !درک نخواهد کرد او را
او را هرگز ديدن نمي‌توان؟
او را هرگز مرئي‌شدن نمي‌توان؟
،پس اين خدايِ شما، که هست قدرقدرت‌تر از ديگر خدايان !آشکار کردنِ خود نمي‌تواند در برابرِ مايان؟
ليک درستکاران، به چشمِ خويش .خواهند ديد او را
!من ديدم پرتويي آني از او را - !هموست که بايد باشد خدايِ ما - !همان خداوندِ متعالِ بي‌همتا -
پس حتي قاتلي را چه باکي‌ست از اين خدا؟
،مشاهده‌يِ وي !دليلي نيست بر بخشودگيِ آن شخص
،پس ما همگي بايد که شويم بخشوده !چرا که هنوز نمي‌بينم او را به ديده! ها، ها، ها
،دور شويد شما با اين خدايِ جديدِ خود !با اين پروردگارِ قدر قدرتِ خود
نمي‌خواهيم ما از چنين خدايي !آزاديِ خود
،گُم شويد شما همچون خدايِ‌تان !همان خداوندگارِ همه جا حاضرتان
،ما نه مي‌ترسيم از خدايِ‌تان !و نه مهرش داريم به دل‌هامان
،همويي که هم اندک است پاداشش !و هم قليل است قهر و تأديبش
نمي‌خواهيم ما از چنين خدايي !آزاديِ خود
،اي قادرِ مطلق ،اکنون گشته‌ام از نيرو تُهي
،و مي‌گردند بي‌نيرو و ناتوان .«افکارم که جاري‌اند با کلامِ «هارون
!خاموش
کلام از آنِ من است !و نيز هر کردار
هارون»، «هارون»، چه مي‌کُني تو؟» !چه قصدي آيا داري تو؟
!اين عصا، مي‌کُند راهنمايي شما را
!بنگريد، که چگونه تبديل مي‌شود به مار
!بگريزيد! مار مي‌گردد بزرگ‌تر !و پيچ‌و‌تاب‌خوران مي‌آيد به اينور
،بنگريدش که چه‌سان !روي گردانيده است اکنون بسويِ ما مردمان
«در دستِ «موسي ،اين عصايي‌ست صُلب
.که دارد حُکمِ قانون
،«و در دستِ من، «هارون ،هست انعطاف‌پذيرترينِ ماران
.که دارد حُکمِ بصيرت
اينک باشيد همانگونه !که مي‌دهد فرمانِ‌تان
!بجنبيد! عقب رويد
!از اينطرف! از آنطرف !بشتابيد! پناه گيريد
،درمانده‌ايم و ناتوان ما !و او دارد در چنگالِ خويش ما
پس اکنون ديديد قدرتي را ... که از طريقِ اين عصا
گشته است تفويض !به سرورِ شما
!اين معجزه سرشار ساخته است از وحشت ما را !اين مار که پديدار گشت از عصا، مي‌دهد نشان که «هارون» بُود سالار، اين قوم را !چه عظيم است قدرت، «هارون» را
آيا خدمت مي‌کُند «هارون»، «موسي» را؟
«آيا خدمت مي‌کُند «موسي به نوبه‌يِ خويش، اين خدايِ جديد را؟
،چه بيکران است ... قدرتِ اين خدايِ عظيم را
هنگامي که خدمت مي‌کُنند !اين دو شخصِ مقتدر، او را
!ما مي‌خواهيم خدمت نماييم او را - !او آزاد خواهد ساخت ما را - !ما مي‌خواهيم پيشکش تقديم نماييم او را -
،اگرچه عصايِ شما ،مي‌سازد ملزم ما را
،ليک متقاعد نخواهد نمود «فرعون» را
!تا دهد آزادي ما را
... آه که در هم شکسته است روحيه‌يِ شما
.و تحقير گشته است غرورِ شما
،شما تقلا مي‌کُنيد ،بي‌آنکه داشته باشيد اميدي
.و باوري به پروردگار و يا خودتان
!چرا که بيمار است قلبِ شما
،بدينگونه «فرعون» را شکست دادن !نخواهيد توانست
،فرعون» هست قدرتمند» !ليک ما هستيم ضعيف و مستمند
،بنگريد دستِ «موسي» را .که چقدر نيرومند است و قوي
اما قلبِ «موسي» همينک ،گشته است بسانِ قلبِ شما
چرا که خبردار شده است .از بي‌دل و جرأتيِ شمايان
،بنگريد چه مي‌شود هنگامي که مي‌نهد دستش را بر قلبش !قلبي که ناخوش است درست همچون قلبِ شما
!بنگريد
!جذام! جذام
!بگريزيد! بگريزيد! از سرِ راهش کنار رويد !و او را دست مزنيد
!وگرنه شما نيز مبتلا خواهيد گرديد !جذام! جذام
،بدينگونه اينک شما مي‌نگريد خود را
... ضعيف
... ناخوش
!بيزار، برده گشته، و زجر کشيده
«ليکن هنوز در سينه‌يِ «موسي ،خانه دارد روحِ پروردگارِ عظيم‌الشأن
و همين به زودي «فرعون» را !وادار خواهد ساخت به آزاد نمودنِ شما
!بنگريد
اکنون «موسي» اين دستِ جذام‌گرفته را !مي‌نهد بر قلبِ قوي و نيرومندش
!معجزه
،دستش دوباره !نيرومند و قوي گشته
پس بدينگونه دريافتيد .شباهت و هماننديِ خود را
زيرا به همين سان، غلبه خواهد نمود .«روحِ شما بر «فرعون
،آه، «موسي» و «هارون» نشان دادند به ما معجزه را ،که دست مي‌تواند نيرومند و قوي گردد دوباره به ياريِ خدا
،و همين هست نشانه‌يِ وجودِ اين خداوندگار .همانکه در عينِ حال، همچنان خود را نمي‌نمايد بر ما آشکار
!موسي» و «هارون» نشان دادند به ما خدايِ‌شان را، همانگونه که ديده‌اند او را» !آه، جذام گيرد دستِ بي‌ايمانان، و پُرقدرت گردد قلوبِ مومنان
!و اکنون اين خداي را تصور کرد مي‌توان، به ياريِ اين معجزاتِ مرئي بدينسان !بسط مي‌دهد همين نماد و نشانه، تصويرِ خداي را تا حدِ کافي به‌اندازه !اکنون قلوبِ روحيه‌گرفته و جرأت‌يافته، همگي باور مي‌آورند به اين خدايِ يگانه
!اي قادرِ مطلق
!آزادي همه چيز است
!بياييد قيد و زنجير بيافکنيم از پا
!و بکُشيم ستمگران و جباران را
!و بکُشيم تماميِ کاهنانش را
!و بشکنيم تمامي بُت‌هايِ‌شان را
!پيش بسويِ بيابان
ديوانگانيد شمايان! آخر چگونه مي‌تواند بيابان !روزي دهد شمايان؟
،در بيابان، خلوصِ انديشه مهيا خواهد گشت برايِ شما ... و شما را روزي داده، محافظت نموده
،و ترقي خواهد داد
و خداوندِ لايزال به شما اجازه خواهد داد ... ببينيد تصويرِ تقديرِ نيکويِ اين‌جهانيِ خود را
.در هر يک از معجزاتِ روحانيش
خداوندِ عالم به امور، مي‌داند که شما ،هنوز جماعتي هستيد چونان کودکان
،و اينکه نبايد از کودکي نورس .انجامِ اعمالي دشوار انتظار داشت چون بزرگسالان
،اينگونه است استدلالِ وي ... که بزرگ خواهد گشت هر کودکي
.و عاقل‌تر خواهد گشت هر بزرگسالي
،او زمان عطا مي‌نمايد به شما ... تا آن را وقف نماييد در جهتِ
بهره‌مندي از لذتِ آمادگي و نيز خردورزي‌اي .که گذرِ ساليان خواهد آورد با خود به همراه
او هرگز قصور نخواهد ورزيد .در مهيا نمودنِ رزق و روزي در بيابان از برايِ شما
زيرا قادرِ مطلق مي‌تواند تبديل نمايد ... شنِ معمولي را به ميوه
،ميوه را به زر، زر را به شهود .و شهود را به روح
،کيست آنکس که تغذيه مي‌نمايد «نيل» را همان رودي که روزي مي‌بخشد به اين سرزمين؟
،هموست که تبديل نمود عصا را به مار .و بخشيد سلامتي را به آن دستِ جذام‌گرفته‌يِ موحش
،بنگريد آبِ زلالِ «نيل» را .درونِ اين کوزه
!خير، در اشتباه نيستيد شما !خون است آنچه مي‌بينيد
ليک معنيِ اين چيست؟
،اين خونِ خودِ شماست ،که روزي مي‌دهد اين سرزمين را
.«همچون سيلانِ جاريِ رودِ «نيل
،ليک شما پروار مي‌سازيد نوکرانِ دروغ و ريا را .همان بردگانِ خدايانِ جعلي را
،حال آنکه قادرِ مطلق .آزاد خواهد نمود شما و خونِ شما را
!ماييم قومِ برگزيده
شمايي که برگزيده شده‌ايد ... از ميانِ سايرِ اقوام
،تا باشيد قومِ تنها خداي
،و پرستش نماييد تنها او را !و خدمت مکُنيد مگر او هيچکس را
!و بدينگونه رها گرديد از رنج و محنت
!اين است وعده‌يِ او
پس او رهنمون خواهد ساخت شما را .به سرزميني که در آن جاري‌ست شير و عسل
،و در آنجا بهره‌مند خواهيد گشت از لذتي جسماني .که وعده داده شده بود به نياکانِ شما، به شکلي روحاني
،«و آنچه باقي مي‌ماند از برايِ «فرعون .يک بارِ ديگر، تنها آبِ زلالِ «نيل» است
!که قطعاً غرق خواهد گشت در آن
،ماييم قومِ برگزيده‌يِ او .پيش‌تر از ديگر اقوامِ او
،پس تنها پرستش خواهيم نمود او را .و تنها خدمت خواهيم نمود او را
!و رها خواهيم گرديد از رنج و محنت
!اين است وعده‌يِ او
پس او رهنمون خواهد ساخت ما را !به سرزميني که در آن جاري‌ست شير و عسل از برايِ ما
،و در آنجا بهره‌مند خواهيم گشت از آنچه که او !زماني وعده داده بود به نياکانِ ما چه نيکو
اي قادرِ مطلق، تويي قدرتمندتر از ... خدايانِ مصريان
و تو در هم خواهي شکست «فرعون» را !با تمامي اويش بندگان
،اکنون ماييم رهاگشتگان از محنت و خواري .توسطِ «موسي» و «هارونِ» حق تعالي
،اي خداوندِ لايتناهي، ما پرستش مي‌نماييم تو را !و پيشکشي‌ها و جانسپاري‌هايِ‌مان تنها بشايد تو را
،تو برگزيده‌اي ما را .و رهنمون خواهي نمود به سرزمينِ موعود ما را
!ما خواهيم گشت آزاد، آزاد، آزاد
: پرده‌يِ دوم .«در برابرِ «کوه مکاشفه
!کجاست «موسي»؟ !کجاست رهبرِ ما؟ !اينک مدت زماني طولاني گذشته است از آن هنگام که ديده‌ايم او را ما
!هرگز، هرگز، هرگز ديگر نخواهيم ديد او را !کجاست او آيا؟ !کجاست «موسي»؟
!اکنون ترک‌گشته‌ايم ما! پس کجاست آن خدا؟ !کجاست آن لايتناهيِ هميشه مانا؟ !کجاست آن هميشه مانا؟ !کجاست «موسي»؟
!موسي»؟! هرگز ديگر نخواهيم ديد او را» !کجاست خدايش آيا؟ کجاست آن هميشه مانا؟ !هرگز، هرگز، هرگز ديگر نخواهيم ديد او را !کجاست آخر او آيا؟
!اينک گذشته است چهل روزان
!اينک گذشته است چهل روزان، و ما منتظريم در اينجا همچنان !اينک گذشته است چهل روزان، پس اين چه هنگام خواهد يافت پايان؟
اين وضع ادامه خواهد يافت تا به چه هنگام و زمان؟
!اينک گذشته است چهل روزان، اي «موسي»، و ما منتظريم همچنان !و هنوز هيچکس نشناخته است هيچ قانون و يا فرمان
،حتي هيچگونه فرماني نامحسوس !از سويِ او که هنوز همچنان است نامحسوس
اينک بهترين مراتع و چراگاه‌ها !«اشغال گشته‌اند توسطِ قومِ «يهودا
،بدتر از روزگارمان در مصر، جان مي‌کنيم روزها بي‌استراحت !همانگونه که «افرائيم» مي‌گيرد از فرزندانِ «بنيامين» آرام و راحت
«و در نتيجه، ربوده شده‌اند زنانِ «افرائيم !«توسطِ فرزندانِ «بنيامين
،همين نيز چنين باد اکنون! زيرا فسق و فجور را نيست مجازاتي !و فضيلت را نيز نيست پاداشي
،اينک گذشته است چهل روزان ... و ما منتظريم به عبث همچنان
!در برابرِ اين قله‌يِ کوه بدينسان
«آن هنگام که «موسي ،از قله‌يِ کوه فرود آيد
همانجا که قوانينِ پروردگار ،آشکار گرديده‌اند تنها بر وي
نيوشا خواهيد گشت آن .قانون و فرمان را از دهانِ من
،ليک قالب را پيش از محتوا ،انتظار داشتن نشايد
زيرا نمود مي‌يابند آنان .با يکديگر همزمان
!برايِ ما بيش از حد دير گشته است اما !چرا که مردمان نوميد شده‌اند حالا
،اين قله‌يِ رفيع مي‌سازد پريشان آنان را !زيرا همچون حصاري دور مي‌نمايد از مکاشفه ايشان را
،اينک آنان جملگي غضبناکند !و اعتماد نمودن به هيچکدام از ما را نمي‌توانند
،چنين مي‌انديشند که اين حصار بي‌معني است !و اين مکاشفه صرفاً عذر و بهانه‌اي است
و سکوتِ «موسي» به معنايِ !فرار و گريز است
!بشنو! بشنو !بسي دير است
!پس کجاست اين «موسي»؟ !ما تکه‌پاره خواهيم کرد او را
پس کجاست اين خدايِ همه‌جا حاضرِ عظيم؟ !چگونه مي‌تواند چشم بربندد بر همه‌يِ اين، آن رحيم؟
!پس کجاست آن قادرِ مطلقِ ما؟! چرا اکنون مانع مي‌شود او ما را؟ !مهراسيد از او! بياييد نابود کُنيد او
،آيا خداوندِ ادراک‌ناپذيرِ ما !مجاز شمرده بود چنين وضعي را؟
!برگردانيد خدايانِ‌مان را به ما، تا بپرستيم ايشان را ما !بگذاريد آنان باشند که امر مي‌نمايند بر ما
،وگرنه تکه‌تکه خواهيم نمود شما را !شمايي که دور نموده‌ايد از قانون و فرمانِ خدايان، ما را
!اي «هارون»، ما را ياري نما !واضح سخن بگوي بخاطرِ ما
!وگرنه خواهند کُشت ما را! اما خواهند نمود مراعاتِ شما !زيرا قلبِ ايشان هست در دستانِ شما
... اي قومِ بني‌اسرائيل
برادرِ من، «موسي»، درنگ نموده است در مکاني ،که همواره حاضر است در آنجا
.خواه نزدِ ما باشد، يا دور از ما
او آرام گرفته است ،بر قله‌يِ اين کوه
.در جوارِ خدايش
... شايد بدين علت ترک گفته است ما را
.زيرا بسي دور گشته است از ما
،يا شايد خدايش گفته است ترکش .زيرا بسي نزديک گشته است به او
!او بسي نزديک گشته است محتملاً
،او خدايي‌ست بس سختگير
!پس شايد نابود کرده باشد او را
!شايد خدايش نابود کرده باشد او را؟ !ليک محتملاً خدايان نابود کرده‌اند او را
!براستي که خدايان نابود نموده‌اند او را !خدايان آنقدر نيرومندند که نابود نموده‌اند براحتي اين متجاوز را !و خدايِ لايتناهيش نتوانسته است محافظت نمايد او را !همان خدايِ ناپيدايِ عظيم که به هيچکس اجازه نمي‌دهد مشاهده نمايد او را
!آن خدايِ ناپيدا هرگز مساعدت نخواهد نمود ما را !آن خدايِ ناپيدا به هيچکس اجازه نمي‌دهد مشاهده نمايد او را !زيرا هيچ قدرتي نيست اين خداي را !آه، قتلِ‌عامِ‌شان کُنيد! بکُشيد تماميِ اين کاهنان را
!آه، خُرد سازيد آنان را، بسوزانيد آنان را !آه، له نماييد اين کاهنان را، اين بندگانِ خدايِ دروغين را !آه، بسوزانيد، خُرد سازيد، و قتلِ‌عام کُنيد تماميِ آنان را
!اي «هارون»، ما را ياري نما
!شفاعت نما
... اي قومِ بني‌اسرائيل
من به شما برخواهم گردانيد ،خدايانِ‌تان را
،و شما را نيز خواهم داد بدستِ آنان .درست همانگونه که خود خواهانيد
امورِ دور از مخيله را به آن !خداوندِ لايتناهي واگذار کردن ببايد
چرا که خدايان، همواره و هميشه .ارائه نموده‌اند مصالحي عام و معمول را به شما
!پس شادخواري کُنيد
چنان مصالحي مهيا خواهد گشت از برايتان! من چنان چيزي را !شکل خواهم بخشيد از برايتان! پس شادي کُنيد و خوش باشيد !شادي کُنيد، اي قومِ بني‌اسرائيل! شادي کُنيد
من ارائه خواهم نمود به شما همان امورِ عامه‌پسند !و مرئي را، در شمايلي طلايي تا ابدالآباد
!پس بيرون آوريد طلايتان را !و تقديمش داريد
!فرا خوانيد خدايان را! تا سپس بگرديد سعادتمند - !چه خوش است! خدايانِ ما، تصوير خواهند شد در نظرمان - !خدايانِ ما، همان اربابانِ حواسِ پنجگانه‌يِ‌مان
!همان شمايي که زميني هستيد و مرئي بر ما !و با آشکار بودنتان، اطمينان مي‌بخشيد قطعيتِ ما
،شمايي که وسعت و محدوديتِ‌تان !طلب نمي‌کُند آنچه را که انکار مي‌نمايد قلبِ‌مان
!آه، اي خدايان، که نزديک هستيد به احساساتِ مايان !آه، اي خدايان، که مي‌توانيم ادراک نماييم براحتي شمايان
،شمايي که مي‌دهيد پاداش، فضائلِ ما را با خلسه‌اي يگانه !و کيفر مي‌دهيد اعمالِ نادرستِ‌مان را منصفانه
،اينک بر ما بنماييد پاسخِ کردارمان را !آه اي خدايان، بگذاريد ببينيم قدرتِ شما را
!شادي کُنيد، اي قومِ بني‌اسرائيل !و خوش باشيد
،چه فرخنده است اين لحظه‌يِ کنونيِ‌مان !و چه ملالت‌بار است آن خداوندگارِ دورِ بي‌زمان و مکان
،همو که لذت نه تنها مي‌پرهيزد از آن مقامِ رفيعِ ملوکانه !بلکه به طيبِ‌خاطر، راه خروج مي‌جويد از او بي‌باکانه
،خوشي‌ست را مرز، زندگي و نيز مرگ !و تشديد مي‌گردد و سهم مي‌گيرد توسطِ آن هر دو به يک آهنگ
،اين مخاطره شعله‌ور مي‌سازد عشقِ ما به زندگي !و نيز به ثبات و استواري، دليري و دلاوري
،ما بخشيده‌ايم به خدايانِ‌مان عميق‌ترين احساساتِ‌مان را .هم در قالب و هم نيز در معنا
!اکنون شکوه و جلالِ خدايانِ‌مان، معطوف خواهد گشت بر طلاهايِ‌مان !دست بکِشيد از ثروتِ خويش به همينگونه شايان
،فقير سازيد خويش را !غني سازيد آنان را
،هرگز اجازه نخواهند داد ايشان !که هيچگاه گرسنگي بکِشيد شمايان
!شادي کُنيد، اي قومِ بني‌اسرائيل !شادي کُنيد
اين شمايلِ زرّين، گواهي مي‌دهد .به تمامِ آنچه که هستي دارد در يک خدا
،تغييرناپذير است ،حتي همچون يک قانون
اين زرّينه‌اي که .تجلي يافته است بر شما
،اگرچه در ظاهر مي‌نمايد تغييرپذير .همچون هر چيزِ ديگري که بايد باشد اينچنين
ليک کوچکترين اهميتي ندارد برايِ .اين قالبي که مهيا نموده‌ام من از برايِ شما
پس حرمت گذاريد شما !اين نمادِ زرّين را
،آه اي قالبِ خداي‌سان !گرمي مي‌بخشد اشعه‌هايت چه‌سان
،و شفا مي‌دهد بدانگونه، که هرگز هيچگاه !اشعه‌يِ آفتاب شفا نبخشيده است بر ما
صرفاً کافي‌ست که ... دست نهم بر تو مالان
تا اعضايِ افليج‌گشته‌يِ بدنم !گردند جنبان
،بياييد و بگيريد، آه اي عظيم‌خدايان ... اين آخرين تکه‌لباسِ‌مان
شمايي که حفظ نموده‌ايدمان !از شن‌هايِ بيابان و آفتابِ سوزان
... و اين است آخرين لقمه‌يِ غذايِ‌مان
،که به گدايي بدست آورده‌ايمش !برايِ معاشِ فردايِ‌مان
،اکنون آخرين لحظاتِ عمرمان که باقي مانده‌اند از برايِ ما !مي‌بخشيم به عنوانِ پيشکش تمامي به شما
،قربان نموده‌اند آنان خودشان !به عنوانِ پيشکشي به اين خدايان
،آزاد مي‌گرديم ما نيز بسانِ آنان !تحتِ لوايِ خدايانِ برگزيده‌يِ ايشان
زيرا که تنها خداياني را ... تبعيت مي‌نمايند ايشان
که بواسطه‌يِ قدرت !مي‌رانند فرمان
... اي رهبرانِ قوم
،اينک سوگند ياد نماييد همراه من و همزمان !به اين شمايلِ قدرقدرتِ حکمران
،سخن مي‌گوييم ما از طرفِ تماميِ طوايف همانا !که نام داده‌اند رهبرِ خويش، ما را
آه اي خدايان، بنگريد که چگونه ما ... زانو مي‌زنيم در برابرِ شما اينچنين
و سرِ تسليم فرود مي‌آوريم در برابرِ قدرتي !که عظيم‌تر است و عظيم‌ترين
،آزاد مي‌گرديم ما نيز بسانِ آنان !تحتِ لوايِ خدايانِ برگزيده‌يِ ايشان
!به بلنديِ افکار و انديشه‌ها، بوديم زماني ما رفيع و والاجاه !زمانِ حال دور بود و فرّار، ليک آينده در دسترس و حاضرکار
و اکنون تنزل يافته‌ايم !تا اعماقِ زندگاني‌اي اينچنين پست و خوار
پس بياييد نابود سازيم ... شمايلِ اين خدايِ گذرا
،تا شود روشن و آشکار !نمودِ خداوندِ جاودان و مانا
،اينک شد روشن و آشکار ... نمودِ خداوندِ جاودان
،چرا که وجودِ حقيرِ تو !مي‌نمود او را از ما پنهان
،سعادتمند است اين قوم ... و عظيم است اين معجزه
و اين خلسه‌يِ شادي‌آور !که خلق نموده‌اند آنان جمله
،هيچکس نيست که نگشته باشد بر او تجلي !و هر کس هست رفيع و متعالي
،هيچکس نيست که نباشد تحتِ تأثير، زين همه خود !و هر کس هست مسحور و از خود بيخود
فضائلِ نيرومندِ بشري : بيدار گشته‌اند از نو جملگي
،وقار و شادي !اعتدال، عياشي و بشّاشي
،هوس و خوش‌باشي !فعاليت و رکود، هوشياري
،شهوت، طمع، امساک !اسراف، حسادت و رشکِ ناپاک
،تماميِ زيبايي و زشتي، شر و خير !تمامي آنچه که مي‌توان شهادت داد بدان حي و حاضر
،همگي گشته‌اند فاش و آشکار !و نيز گشته‌اند محسوس و پديدار
،هوش و معني را فقط با شرابي روح‌نواز بايد معنا !چرا که شرابِ روح‌نواز، خود هست پُرمعنا
،آن خداياني که دميده‌اند از روحِ خويش بر ما ... و هوشِ‌مان بخشيده‌اند تا دست يابيم با شرابِ روح‌نواز به ادراکِ روح ما
!درود و ستايش باد مر ايشان را
،آه اي طلايِ خدايان !اشعه‌ات جاري مي‌گردد از درونِ من با لذت چه‌سان
!چه اشعه‌يِ نيکويي بايد باشد آن
،فضيلتِ غيرِ قابلِ ترديدِ اين طلاست يکي ،که نمي‌تواند از دست داد اين بکربودگي
.همين طلايِ مبدل به الگو و شمايلي
،آه اي طلايِ خدايان، آه شما اي کاهنان !که خدمت مي‌کُنيد اينچنين طلايِ خدايان
... خونِ ما، که باکره‌ست و دست‌ناخورده
،سرديِ فلزيش اين طلا راست ماننده !و آنقدر گرم نيست تا بار دهد ميوه
،آه شما اي بزرگان !که در خلسه‌ايد از مقامِ کاهنيِ‌تان
،به ما منتقل نماييد اين خلسه را !و برانگيزيد به اولين و آخرين خلسه ما را
،برافروزيد خونِ ما، واداريدش به فش‌فشه نمودن !آن هنگام که به سرعت جاري‌ست در اين طلايِ سردِ تن
!آه اي طلايِ گلگون
!پيشکشِ خون ببايد
،در شمايلِ خداگونِ شمايان !شهواتِ خويش رها خواهيم نمود تا بزيند اينسان
!مقدس است قدرتِ زايندگي
!مقدس است بارآورندگي
!مقدس است ميل و هوسمندي
آه اي خدايانِ عظيمي که ... دميده‌ايد از روحِ خويش بر ما
و هوشِ‌مان بخشيده‌ايد تا دست يابيم با شهوتِ روح‌نواز !به ادراکِ روح ما! آه شما اي زرّين خدايانِ ما
!مي‌تابد همچون شهوت اين طلايِ شما !مي‌تابد همچون خون اين طلايِ شما
،اين فضائلِ بشري !هستند خداگونه
!طلا است شهوت! شهوت است سبعيت !طلا است جانسپاري، تقوي، بي‌قدرتي و قدرت
!آه اي شعله‌يِ خيره‌کُننده
!موسي» فرو مي‌آيد از کوه»
... دور شو
،تو اي شمايلِ ناتواني، که با کرانمند نمودنِ بي‌کرانگي !ساخته‌اي خدايِ لايتناهي را متناهي
اينک پرتوهايِ زرّينش !مي‌گردند خاموش
!يک بارِ ديگر مي‌گردد ناديدني و ناپيدا خدايِ ما !و از بين مي‌رود تماميِ خوشي‌ها، تماميِ لذت‌ها، تماميِ وعده‌ها
،يک بارِ ديگر همه تاريکي‌ست و تيرگي !بايد که کنون بگريزيم از غضبِ اين خدايِ قدرقدرتِ ناديدني
!«هارون» !چه کرده‌اي تو؟
،نکرده‌ام هيچ کارِ نابهنجاري .تنها وظيفه‌ام را انجام داده‌ام همانگونه که بودي
،آن هنگام که از انديشه‌ات جاري نساختي کلامي .کلامِ من نيز جاري نساخت تصويري
پس معجزه‌اي نمودم تا باشد گواهي .از برايِ چشم‌ها و گوش‌ها
!به امرِ کدامين کس؟
همچون هميشه، گوش فرا دادم .به ندايِ درونِ خويش
ليک من چنين چيزي .تعليم نداده بودم به تو
با اين وجود، من خود .آن را فرا آموختم
!مــــوقــــوف
... بيانِ تو
.و خودت، بس دور بود از ما
!ليک انديشه‌ام بود همراه تو !و همين قطعاً بايد نزديک مي‌بود به تو
،آن هنگام که همچنان از ما جدا ماندي .همگي باور نموديم که مُرده‌اي تو
... و از آنجا که مردمان
،مدتي طولاني به انتظار ماندند تا قانون و فرمانِ خداوند ... به زودي صادر گردد از دهانِ تو
وادار گشتم تا مهيا نمايم .شمايلي از برايِ ايشان
و شمايلِ تو، به کلامِ من !محو گشت
،ليک با کلامت، اظهارِ تنفر مي‌نمايي از شمايل و معجزه‌اي .که پيشتر رد و انکارش نموده بودي
،و در عينِ حال، آن معجزه .بود صرفاً شمايلي، نه بيشتر
اگرچه کلامت .ويران ساخت شمايلِ مرا
،خداوندِ جاويد !مخالف است با بُت‌هايِ گذرا و ناپايدار
،جز او، نه شمايلي بايد بود !و نه معجزه‌اي
... اينها هستند فرمان‌هايِ او
،که جاري گشته‌اند از زبانِ پروردگارِ لايزال ... همانقدر لايزال که اين لوحه‌ها اينچنين فاني و گذرا
و جاري گشته‌اند درست به همان زباني .که سخن مي‌گوييد شما
،بني‌اسرائيل چون گذشته، پيشه خواهد کرد صبر و بردباري .و بدينسان ثابت مي‌نمايد صحتِ انتخابِ خداوندِ بي‌زمان و مکان را
آيا اکنون بايد عطا گردد به شما ... آن قدرتي که بواسطه‌يِ ايمان به خدايِ يکتا
حاصل مي‌گردد بر کلام و انديشه؟
: اين است تنها تشخيصِ من
که بايد حمايت شود .همچنان از اين جماعت
.چرا که بايد توانيم درک نمود مردم را .من هستم عاشق، اين جماعتِ خاکسار و بي‌آلايش را
،تنها مي‌زيم از برايِ آنان .و حمايت از ايشان را هستم خواهان
تا اراده‌يِ پروردگار چه باشد! چرا که عشقِ من !تنها رو بسويِ او دارد، و تنها مي‌زيم از برايِ او
،تو نيز همچون من ... مي‌گشتي عاشقِ اين مردمان
اگر فقط ديده بودي که چگونه زندگي مي‌کُنند ايشان، آن هنگام که .به خويش مي‌دهند جسارتِ ديدن، احساس نمودن و اميد داشتن را
،هيچ قومي نخواهند بود مومن و وفادار .مگر آنکه گردند بدرستي ادراک
!سخنانت متزلزل نساخته است مرا .آنان بايد درک نمايند پندارِ يگانه خداي را
!و بزيند تنها برايِ آن غايت
،پس خواهند بود چه مردمانِ ترحم‌انگيزي !چرا که قومي خواهند بود بسانِ شهدا
زيرا هيچ قومي نمي‌تواند دريابد ... مگر تصويري جزئي از حقيقت را
،بخشي کوچک اما قابلِ ادراک !از کُلِ حقيقت را
،که به ادراک مي‌آيد توسطِ تماميِ آدميان .به شيوه‌يِ معمولِ خودِ ايشان
آيا من بايد پست سازم !پندارِ خداي را؟
... پس بگذار ارائه‌اش نمايم اينچنين
و تشريحش نمايم بدونِ : قائل شدنِ هيچگونه جنبه‌اي خاص
محدوديت‌ها و کرانمندي‌ها رعب‌آورند ليک نيستند آنقدرها ،ناخوشايند و گزاف، و نيز تضمين مي‌نمايند فهم و ادراک را
و مي‌سازند عزم را جزم‌تر؛ .چرا که بدينگونه، نيازها مي‌گردند واضح‌تر و آشکارتر
... فرامينِ اکيد
،برمي‌انگيزانند اميدهايي تازه .و تقويت مي‌نمايند پندار و باور را به پروردگار
،و لذا به شکلي بي‌خبر .مي‌شود آنچه که مي‌خواهي بشود
،و گرچه خواهي يافت قومت را همچنان اسيرِ تزلزلِ بشري .ليک در عينِ حال بر تو مي‌نمايند شايسته‌يِ عشق‌ورزيدن
حاضرم زنده نباشم !تا نبينم چنين چيزي را
!ليک بايد زنده بماني !جز اين هيچ کارِ ديگر نتواني
تو به باورِ خويش، بيش از اندازه !وسواس‌آميز چسبيده‌اي
من به باوري چسبيده‌ام که حتي اين لوحه‌ها !ارائه‌اش مي‌دهند همين حالا
،آنها نيز هستند شمايل‌هايي !و فقط بخشي از کُلِ پندارِ حقيقت
پس من همينک، هم خُرد مي‌نمايم ... اين لوحه‌ها را
و هم خواهم خواست از خداوند، تا مرا معاف بدارد !از تکليفي که گذارده است بر دوشم
اي بزدل! خواه با لوحه‌ها ... يا بدونِ آنها
تو همچنان داري همراهت .پيامِ خداي را
،همانا که خودِ من نيز ... پاسدار خواهم بود انديشه و خدايت را
.هرگاه که زبان بگشايم به سخن
!ليک بدونِ هيچ شمايلي - !مگر شمايلِ خدايت -
،زيرا تماميِ اين پندارها همگي هستند مشابه .پس چنين است هر نمودي نيز که مشتق گردد از آن
.من صرفاً تن داده‌ام به ضرورت
چرا که به يقين، اين جماعت ... اصرار خواهند ورزيد همچنان
به ارائه‌يِ مدرکي .دال بر پروردگارِ لايزالت
پس اين است رسالتِ من؛ ... که سخن بگويم از آن
بسي ساده‌تر از آنچه .خود نموده‌ام ادراکش
... چرا که او قومِ منتخبِ خويش برگزيده است ما را - ... اگرچه دانايان، خود محققاً -
!پيش‌تر از ديگران، تا کُنيم خدمت اين يگانه خداي را ... - !پِي خواهند برد به حقيقتش ... -
!تا پرستش نماييم تنها او را
!بنگر آنجا را - !ستونِ آتشين؟ -
!برايِ هدايتِ ماست از دلِ شب
،پس بدينگونه خداوند از طريقِ من .فرستاده است نشانه‌اي از برايِ مردمان
!ستونِ ابرگون؟
!برايِ هدايتِ ماست از دلِ روز
!شمايلي‌ست خداي‌نشناسانه
!نشانه‌اي‌ست از سويِ خداي! بوته‌يِ سوزان دوباره هست مشتعل - ... برايِ هدايتِ ما بسويِ سرزميني -
!که در آن هست شير و عسل جاري ... - ... بدينگونه خداوندِ لايتناهي، نشان مي‌دهد بر ما، نه خود را -
... بلکه راه سلوک بسويِ خود را ... - ... تا در آنجا کُنيم شادي ... -
!و نيز راه رسيدن به سرزمينِ موعود را ... - !همانکه زماني داده بود وعده به اجدادمان نياکاني ... -
اي قادر مطلق، که تويي قدرتمندتر !زِ خدايانِ مصري
!اي پروردگارِ ادراک‌ناپذير
،اي پروردگارِ گنجايش‌ناپذير در بيان !اي که پندارت را نزدِ هر کس هست به طريقي
آيا اجازه مي‌دهي که !بيانت نمايند بدينگونه؟
،آيا بايد «هارون»، که هست زبانِ من باب نمايد چنين تصويري را؟
پس من نيز باب کرده بودم ... تصويري دروغين
.و دور از تصويري که ببايد
!پس بدينگونه شکست خورده‌ام من
پس از اين قرار، تمامِ آنچه که پيش‌تر ،باور داشتم به آن، هيچ نبوده مگر جنون و ديوانگي
!و نمي‌تواند و نبايد درآيد به بيان
!آه اي کلام
!اي کلامي که تو هستي
!اي کلامي که من آن را فاقدم
هارون»، اين همه بايد» !متوقف گردد ديگر اکنون
پس خواهي کُشت مرا؟
... موضوع نيست بر سرِ زندگيِ تو
.پس هست بر سرِ سرزمينِ موعود
.هست بر سرِ آن شمايل
،من مجبور بودم سخن گويم از شمايل‌ها .حال آنکه تو سخن مي‌گفتي از پندارها
،من مجبور بودم سخن گويم با قلب‌ها .حال آنکه تو سخن مي‌گفتي با ذهن‌ها
اينک که هم کلام و هم خيالِ خداي ... گشته‌اند گريزان از تو
تنها بر جا باقي مانده‌اي خودت، و سرنوشتِ زندگيت خواهد شد .بسانِ همان شمايلي که مهيا نمودي برايِ مردمان تا گواه باشد ايشان را
زيرا حال که گشته‌اي بيگانه ... از اصل و از پندار
،ديگر نه کلام و نه خيال .نخواهند گشت با تو اقناع
،من مجبور بودم اجرا نمايم معجزاتي مرئي را !آن هنگام که زبان قاصر است از کلام و خيال
ليک تو قانع بودي .تنها به کردار و عملِ بيروني
،از آنجا که ديدي عصايِ مرا راهبر، و قدرتِ مرا آزادي‌بخش ... و آبِ رودِ «نيل» را که گواهي مي‌داد به قدرتِ خدايِ عزِ وجل
پس ميل نمودي که عملاً و جسماً ... گام گذاري بر رويِ
سرزميني موهوم که در آن .جاري بود شير و عسل
،از اين قرار، زدي به بيراهه‌اي سنگلاخ، در عوضِ سخن گفتن با سنگ‌ها ... همانگونه که امر نموده بود بر شما خداي
... تا بدينگونه آب برجوشد از دلِ سنگ
و کلامِ محض، از صخره‌زارِ عريان .برجهد بس نيروبخش و روح‌انگيز
،هرگز کلامِ تو مقصود نمي‌گشت نزدِ مردمان .اگر نمي‌داشت معنا و مفهومي ملموس
پس بود به همين دليل ... که سخن گفتم من با سنگ‌ها
،به زبانِ مردمان .تا ايشان نيز بفهمند آن را
،تو سخن گفتي بسي نادرست‌تر ،نسبت به آنچه که نموده بودي درکش
،اگرچه که مي‌داني سنگ نيز ،همچون بيابان و بوته‌يِ سوزان
که هر سه، نه به جسم، که به روح ،مي‌بخشند آنچه را که هست نيازش
مي‌داني سنگ نيز، مي‌تواند شمايلي باشد برايِ آن روحي که .صِرفِ انکارش از جهانِ مادي، کافي‌ست از برايِ زندگانيِ جاويدانش
،همچنين سنگ، بسانِ تماميِ شمايل‌ها ،مي‌تواند باشد مطيع، کلام را
هر آنگاه که کلام .تمايل نمايد به آشکار گرديدن
،پس تو جلب نمودي مردمان را ... نه از برايِ خداوندِ لايزال
.بلکه از برايِ خويش
!بود محضِ آزاديِ‌شان .تا تبديل گردند به ملتي
،محضِ خدمت نمودن ... محضِ خدمت نمودن به يزدانِ يکتا
،اين است صرفاً هدف از آن آزادي .و به همين منظور برگزيده گشتند اين قوم
ليک تو تحميل نمودي بر آنان ،خداياني غريب را
.گوساله را، و ستون‌هايِ آتش و ابر را
،از آنجا که تو آنچه مي‌کُني که مي‌کُنند مردمان .پس همانگونه نيز احساس مي‌کُني و مي‌انديشي که مردمان
،و آن خدايي که نشان دادي به ايشان ،نيست جز شمايلي از عجز و ناتواني
که موکول است و وابسته ،به قدرتي فراتر از خود
پس چگونه بايد متحقق سازد ،آنچه را که داده شده است وعده
،و انجام دهد آنچه را که گشته است مطالبه .مگر به ياريِ کلامِ حق تعالي
،درست به همانگونه که مردمان مي‌کُنند عمل .خواه خوب باشد و خواه بد، او نيز مجبور است کُند همان
،ليک بايد شرارت‌هايِ ايشان را دهد مجازات .و فضائلِ‌شان را بخشد پاداش
،با اين وجود، آدمي هست مستقل ... و مي‌کُند آنچه را که خوش دارد
.مطابق با اراده‌يِ آزادش
،و اينجاست که شمايل‌ها غالب مي‌گردند بر پندارِ پروردگار .در عوضِ آنکه باشند نمود و گويايش
،قادرِ مطلق، که اين کيفيت را تا به ابد خواهد نمود حفظ ،ملزم نيست به انجامِ هيچ کاري
.و نيست محدود و مقيد به هيچ چيزي
... او نه مقيد است به کردارِ خطاکاران
،نه به ادعيه‌يِ نيکوکاران .و نه به پيشکشي‌هايِ توبه‌کاران
شمايل‌ها هستند راهنما و حاکم بر اين ،جماعتي که تو آزاد ساختي ايشان را
و خواسته‌ها و مطالباتي غريب هستند خدايانِ آنان؛ ... که رجعت مي‌دهندشان
به بردگيِ اشقياء .و رضامندي از آن
،تو خداي را فروختي به خدايان ... پندار را به شمايل‌ها
... اين قومِ برگزيده را به ديگران
.و خواص را بر عوام
بکُشيمش؟
هر زمان که رفتي به ميانِ مردمان ... و بکار بُردي آن پيشکشي‌هايي را
،که قبول نمودي برايِ تصرفِ اطرافيانت ... تا جنگيدن با يزدانِ يگانه بتواني
هر زمان که بکار بُردي آن پيشکشي‌ها را ... برايِ غايتي کذب و عبث
به جهتِ چشم و همچشمي با ... لذاتِ دون‌مايه‌يِ اقوامِ بيگانه
... و يا سهيم شدن با آنان
و هر زمان که دست کشيدي ... از کناره‌گيري در بيابان
و نيز از موهباتي که تو را ... رهنمون مي‌گردند به رفيع‌ترين قله
آنگاه به عنوانِ ... نتيجه‌يِ آن سوءاستفاده
... به عقب رانده خواهي گشت همواره
.به درونِ بيابان
،آزادش سازيد ... اگر خود دارد اينچنين ميلي
.بگذار که کُند زندگي
ليک حتي در بيابان نيز ... مي‌توان بود پيروزمند
: و دست يازيد به آن هدفِ غايي .يگانگي با پروردگار
hamlethamletian : ترجمه زيرنويس aranman : ويرايش نهايي